Search
  • Now You Know PH

[IRL] THE HUNGER GAMES

By Menchu Aquino Sarmiento



While the tone-deaf Department of Trade dithers over a globally acceptable adobo recipe (as if that was something that the rest of the world awaits with bated breath), close to 20% of Filipino families or 25 million Filipinos have gone hungry, at least once in the last three months. Pork now costs around P400 per kilo, or almost the minimum wage for those who still have jobs. The coming election campaign period will be an opportune time for mamantikaan ang nguso—literally to grease one’s snout. This century-old Filipino colloquialism is as old as Philippine suffrage and derisively refers to the poor, who get a rare chance (apart from fiestas) to eat pork or other rich food, when they sell their votes. Apart from their labor, their votes may be the only other thing of value which they possess.



Meanwhile, the community pantries inspired by Ana Patricia Non are hanging in there. Donor fatigue and dwindling resources have forced many to cut back, such as the Maharlika Community Pantry which has had to limit its beneficiaries to 200 per pantry day. Patreng Non’s singular act of loving kindness cannot be undone. The Community Pantry has inspired not just “copycats,” but even poetry. Following are verses in her honor by a human rights lawyer and feminist, who is also from Patreng’s alma mater: the University of the Philippines.



Kay Patreng Non


Linikha ni Maria Luisa Ylagan Cortez


Mahapdi ang kumakalam na sikmura

kasama ang panginginig ng kalamnan;

Unti-unting nawawala ang ulirat

tulad ng uling pilit na pinaapoy sa pagpaypay ng hangin

Kagya namumula umiinit humahabol ng hininga

nguni mabilis rin bumabalik na nagaabo


Silayan mo ng iyong mga matang pinahiram sa iyo;

Mapapatigil ka sasambid ang iyong mga bibig

ng isang patawad sa gumawa sa iyo,

sa kabuuan mo hanggang buod ng iyong kailalimilaliman.

Kikirot sa iyong pagkakabaon ang tila buto ng mustasa,

matagal nang humihikbi

lumuluha sa pagnanasa makakita nang liwanag.

Kung Siya nga ang iyong kawangis

ang paghingi nang tawad sa nagugutom

sa iyong harapan ay iyong dalidaling gaw-in.


Naaring maibsan ang hapdi nang gutom

sa paginom nang dalisay na tubig na binasbasan.

Nguni sa kinukulang nang lakas na may nangangapos na hininga

sa bawat pagtayo paghakbang nangangatog,

tulirong isip ang siyang nangingibabaw.

Bingi na bulag pa kung saan dako tutungo.


Yakapin mo kapwa kawangis na mukha

Bahagian nang iyong isusubo hindi laang ang patapon natira sa plato.


Bigyan kaganapan ang buto sa kalooblooban

kadilimdiliman nang iyong kalamnang ispirito

na pilit binubuhay ang pagiging Kapwa na nililang nang iyong kawangis.


Pagbigyan mo ang pagnanasa na iyong ikinubli

Palayain humalik sa araw mabasbasan ng ulan mula sa langit.


Ikaw na bumubuhay nang mga halaman

bulaklak puno sa iyong panglabas na hardin

na nagpapasaya sa iyong mga mata ay makakaranas

maging mayabong tulad nang iyong halaman.


Ang daloy nang nagpapakantang init ng umaga,

ugoy duyang nagpapatulog sa gabi,

haplos ng hamog sa madaling araw

Pagnasaan mo ang nakakapagpaawit

nakakapagpatulog nang mahimbing

nakakapagpabusog sa puso

(hindi lamang sa paningin, paghipo, paglasa, pagdinig o pagamoy).


Sana'y tanaw mo ang kaakitakit na pagibig na umiinog,

kundi man nagpapainog,

saan ka man dalhin nang iyong mga paa.


____________________________











Menchu Aquino Sarmiento is an award-winning writer and a social concerns advocate. IRL (In Real Life) are short verbal pagmumuni-muni, the essay equivalent of fast fiction--but in real life. She really wants more Filipinos to care, and to do something legal and non-violent about it, preferably together, so that we act more like a civilized country, a mature democracy.



14 views0 comments

Recent Posts

See All
NYK hi-res logo bug..png

NOW YOU KNOW.